Pascal op motor

Mijn scheidlijst 2023

Afgelopen jaar hebben veel mensen mij gefeliciteerd met ‘mijn huwelijk’, omdat het veranderen van mijn achternaam van ‘Koole’ naar ‘van de Kaa’ is opgevallen op LinkedIn. Ik moet dan altijd lachen en leg uit: ‘het is gefeliciteerd met mijn scheiding!’. Grappig hoe men dan schrikt of juist aangeeft dat ze het niet durfden te vragen, het hoort bij het leven wat mij betreft. Ook opvallend hoeveel mensen vervolgens beginnen over hun eigen scheiding, wat ik overigens heel prettig vond (‘hij/zij heeft het gewoon overleefd, dan kan ik dat ook’). Tegen mijn gewoonte in sluit ik 2023 af met een blog over mijn privé-proces. Deels is dat verwerking om het achter me te laten. Maar ik wil ook graag anderen laten weten hoe muziek en humor mijn verdriet en wanhoop in balans hebben kunnen houden. En ja, ik heb het overleefd!

Ik wil scheiden

Je zegt niet van de ene op de andere dag ‘ik wil scheiden’. Ik hield 30 jaar van mijn partner en dat is in mijn geval een soort rotsvast gegeven. ‘Ik hou van jou, je kunt 100 procent op mij bouwen en vertrouwen, ik zal er altijd zijn’. Langs die lijn heb ik nooit een andere man serieus bekeken, nooit met een ander gezoend of zelfs van gedroomd. Maar toch kwamen er afgelopen 10 jaar steeds meer barstjes en die werden scheuren. Ik voelde me o.a. steeds eenzamer en was ook letterlijk het grootste deel van mijn privéleven alleen. Naarmate onze twee geweldige zoons ouder werden, werd het besef steeds sterker dat ik niet de rest van mijn leven zo wilde invullen. Ik stortte mij steeds meer op mijn werk, studeren, mijzelf ontwikkelen, nieuwe uitdagingen, blogjes schrijven. Dat was het leuke deel van mijn leven, toffe collega’s waar ik mee kon kletsen en lachen, interessante projecten en programma’s ontwikkelen en vooral heel hard werken. Omdat ik mijn accu telkens na een paar maanden leeg werkte bood mijn leidinggevende mij november 2022 een coaching traject aan. Ik leerde weer naar mijn gevoel te luisteren en moest nadenken over wat mij gelukkig maakt. Het was confronterend en enorm leerzaam, zeker ook door de boekentips die coach Edward Kalisvaart mij aanreikte. Ik realiseerde me dat ik met 52 in een andere levensfase was gekomen en dat ik daar iets mee wilde. Door de coaching vond ik mezelf terug en de kracht om een nieuw leven te willen inrichten.

Tijd om te gaan leven van Stef Bos. “Op een dag ben je grijs”.

Liedjes in mijn hoofd

Zo lang ik mij kan herinneren heb ik altijd ‘een wijsje in mijn hoofd‘. Bij ongeveer alles wat ik meemaak plopt een nieuw liedje op, soms heel passend bij de situatie maar soms ook totaal ongepast. Het komt dan ook geregeld voor dat ik tijdens een begrafenis of serieuze vergadering stiekem in mijn hoofd in een deuk lig. En mijn ‘springerige hersenen’ die continue de meest vreemde verbindingen leggen bij woorden en zinnen die ik anderen hoor zeggen doen daar nog een schepje bovenop. Als iemand een vreemde bril op heeft zie ik Elton John of Madame Edna, als iemand zit te klagen dan hoor ik Brigitte Kaandorp en als twee mensen tegelijk hun hoofd schudden vervang ik die voor Statler en Waldorf. Mijn schijtjaar ging dan ook kleurrijk gepaard met een scheidlijst en daar deel ik hier een aantal liedjes van, misschien heb jij er wat aan.

Maand mei: Power!

Mijn beslissing en mededeling vonden eind april plaats. Direct gevolg was dat ik me thuis niet meer zo fijn voelde. Ik ging definitief op de kleine warme zolderkamer wonen en wandelde elke avond urenlang in de omgeving. Dit had drie voordelen; ik werd door allerlei buren en vrienden op de koffie of wijn gevraagd, ik was lekker veel in de zon en buitenlucht en ik viel tien kilo af. Allemaal dingen die me daarvoor te weinig lukten:-). Zo begon het begin van mijn nieuwe leven. Het was prachtig weer en ik reed regelmatig op mijn motor naar Noordwijk. In mijn helm lalde ik het refrein vanSomething inside so strong, I know that I can make it’ etc. Natuurlijk gaat het lied over iets anders maar het gaf mij enorm veel kracht. I want to break freebracht de humor erin. Helaas bleek ook in mei dat er twee advocaten nodig waren. Hoe ik ook smeekte en uitlegde dat ons dat allebei enorm veel tijd, energie en vooral geld zou gaan kosten had ik pech. Mocht je ooit in deze situatie komen: probeer toch ajb samen naar 1 advocaat/mediator te gaan! Want vanaf dit moment werd alles moeilijker en dat bleef het tot en met december.

Juni: Dates!

Emotioneel was ik eigenlijk al lang ‘los’ en ik snakte ernaar om nieuwe mensen te leren kennen. Ik had me voorgenomen om me volledig open te stellen, niet alleen op intellectueel gebied maar ook mijn lijf en gevoel. Wat een weelde die datingapps van tegenwoordig! Ik koos een hele degelijke uit die alle informatie eerst controleert en dan krijg je dus leuke mannen uit heel Nederland voorgeschoteld die ook nog eens op zoek zijn naar een relatie! Echt tof. Ik moest wel erg wennen aan hoe dat allemaal werkt, maakte in het begin de fout om vrolijk op van alles te reageren en had er ineens een heftige boekhouding bij. Moest ’s morgens naar teveel verschillende mannen ‘goedemorgen’ appen:-). Mijn eerste date was overweldigend, mijn hartslag en stressniveaus schoten al in de ochtend naar gevaarlijke hoogten. Maar de avond was alleen maar superleuk en spannend en leerzaam. Van alles in mij ontwaakte en ik voelde me weer even 23:-). Moest ook erg lachen toen dit liedje (something’s jumping) in mijn hoofd popte daar aan het strand (die moet je echt ff luisteren, je dag kan niet meer stuk). Ik dacht de weken die volgden na over relatievormen, monogamie of juist niet, lat of los. Naast allerlei grappige dilemma’s was het vooral enorm tof en goed voor mijn zelfvertrouwen om zoveel aandacht, lieve berichten en leuke mannen op mijn pad te krijgen. Ik dacht altijd dat ik ws alleen zou blijven omdat ik zo kritisch ben maar die angst verdween als sneeuw voor de zon.

Tell me more!

Ondertussen leefden mijn vriendinnen (allemaal ongeveer zelfde leeftijd en getrouwd) enorm met mij mee. Wandelden regelmatig met me, luisterden naar mijn paniek, verdriet, dapperheid en geluk. Dat daten vonden zij toch ook wel erg interessant en ik kon er hilarische verhalen over vertellen. Voor hen net als voor mij een onbekende wereld waarin hele andere regels gelden die ik vol verbazing leerde kennen. Ik herinner mij een mooie zomeravond waarin ze mij honderduit vroegen en in mijn hoofd zong: ’tell me more, tell me more’ etc. ( Summernights, Grease)

Juli: alles liep uit de hand

Begin juli bleek dat we onmogelijk nog onder 1 dak konden blijven wonen. Na een paar logeerpartijtjes mocht ik een maand in het huis van een collega in Haarlem wonen (‘wat fijn dat je voor mijn planten wilt zorgen’, zo lief van haar). een stad die ik niet kende en lekker dicht bij het strand. Strandtent Woodstock werd mijn vaste stek, weer of geen weer. Buiten op de houten strandstoelen en met lekkere chillmuziek, bij regen naar binnen op de grote chesterfieldbanken met een dekentje en een boek. Regelmatig sprak ik daar af met vrienden, ik werd lekker bruin en had zeeën van tijd om te mijmeren en reflecteren. Een ‘date’ liet me kennis maken met prachtige liedjes: Hoe kleiner je bent, hoe groter de ruimte. De zomer, open je armen voor alles dat komt. De weg naar de stilte gaat dwars door de storm (Stef Bos).

Verliefd!

Wat ik niet zo snel voor mogelijk had gehouden, ik werd verliefd! Vlak naast de uitkijktoren op Kootwijkerzand vlogen ineens vlinders naar binnen en die bleven fladderen. Wat een bizarre, heerlijke, verwarrende en welkome verrassing. Al snel had ik geen zin meer in de dating-app en na drie dates met R. had ik letterlijk een extra sleutel in handen. Door het sleutelgat lonkte een mooi nieuw leven voor de toekomst. I want to wake up with you zong wekenlang door mijn hoofd hahaha.

Oktober: Dare to love

Toch is het nog zo makkelijk niet om echt weer van iemand te gaan houden. Dit wonderschone liedje weerspiegelde dat gevoel voor mij, Dare to love van Zita Swoon (the knowledge we have gathered could bring us to a higher ground if only we would dare). Stapje voor stapje, we hebben geen haast. ‘Geniet er gewoon van’ gaf mijn beste vriendin me als advies.

In oktober stelden ex en ik eindelijk een echtscheidingsconvenant op en had ik veel stress over allerlei ‘advocatengedoe’. Tegelijkertijd verliefd zijn was een welkom lichtpuntje:-)

November: Onhaalbare dromen

De maand ‘waarin je de wind na elke bocht weer tegen je vindt’, zo’n treffend nummer van Paul de Munnik. ‘Je moet geloven, het zachte komt boven met jou! Er is er altijd 1 die je weer spelen laat’. Ach wat een heerlijk nummer in een tijd waarin ik voor mijn idee bijna alleen maar verdriet had en me diep ellendig voelde over dit vreselijke proces. Er leek maar geen eind aan te komen. Zoveel vrienden en collega’s stonden gelukkig voor me klaar, luisterden met eindeloos geduld, staken me een hart onder de riem of desnoods een glas wijn in de hand.

December: Follow the sunshine!

Helemaal aan het einde van het jaar viel gelukkig alles op zijn plek. De rechtbank sprak de scheiding uit en in een week tijd ging ik langs de burgerlijke stand, de notaris en de bank. Zo ontzettend blij dat ik met zoon in het huis kan blijven wonen! Nu alles achter de rug is kan ik mijn blik gaan richten op een nieuw, lichter leven. Op 16 december vierde ik mijn verjaardag met ca. 20 vrienden en familieleden. Sindsdien word ik elke ochtend wakker met ‘Follow The Sunshine’ van Sabrina Starke. Whatever it is I feel today, I would just let it come my way. Beauty is in the little things! I know it’s easy to complain, why would you let this bore your day. Freedom creates my happiness!

Diep dankbaar

Het was een jaar van werken op halve kracht, nooit zoveel tranen, nooit zo vaak sorry. Ik ben mijn leidinggevende, team, collega’s en relaties eeuwig dankbaar voor hun geduld, het vergeven en opvangen van mijn slordigheid, mijn onverwachte uitbarstingen van spanning en verdriet. Ik dank mijn beide zoons voor al hun liefde en steun, mijn vrienden en familie voor alle hulp, geduld en meeleven. En nu op naar een lekkere kerstvakantie en daarna weer knallen. Zin in!